صیحه اسمانی

یکی از علائم قطی ظهور صیحه اسمانی است. که بین صیحه اسمانی و ندای اسمانی یک ربط هایی است. حضرت میفرمایند که صیحه اسمانی در رمضان است. روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان ندایی از اسمان میاید. صبح یک ندا میاید و عصر هم یک ندا. حالا روایت در مورد ندا مختلف است. در بعضی روایات امده که حق با علی و شیعیان اوست. که این ندای صبح است. به طوری که همه به زبان خود ان را بشنوند. و اتفاقا همه به هم میگویند که شنیدی صدای صبح را. در روایت دیگر حضرت امیر(ع) در غیبت نعمانی میفرمایند صیحه ای در ماه رمضان باشد که بیدار را به فظع اورد و خواب رفته را بیدار کند و زنهای جوان را از سرا پرده خود بیرون کشد. که طبق روایت حضرت میفرمایند که ندای اول از اسمان است و ندای دوم از ابلیس. عرض کرد چگونه شناخته شود این دو؟ حضرت فرمودند کسی که قبل از امدن شنیده باشد میداند. علما شنیدن را ب تعبیر کردند به این که قبل از صیحه خوانده بوده است و میدانسته که یک زمانی صیحه میاید. و میداند که دو تا صدا است که یکیش صبح است و دیگری عصر. که صدای صبح از اسمان است و صدای دوم از ابلیس است.

از مضل نقل شده است که امام صادق(ع) فرموده اند که چون افتاب طلوع کند و روز بلند شود صیحه زننده ای صیحه زند به زبان عربی واضح به طوری که از چشمه خورشید اید. و هر کس که در اسمانها و زمین است بشنود. ای گروه خلائق این مهدی است از ال مجمد و نامش را به اسم جدش رسول خدا میبرد. و کنیه و نسبش را از امام یازدهم تا امام حسین(ع) ذکر میکند. و میگوید با او بیعت کنید و مخالفت او نکنید که گمراه میشوید. پس اول کسی که دست او را میبوسد ملائکه است. و پس از ملائکه جن و پس از جن نقبا و میگویند که شنیدیم و اطاعت کردیم و هیچ صاحب گوشی از خلائق باقی نمیماند مگر ان که ان ندا را بشنود. همه مردم به هم قصه ای را که شنیده اند به هم نقل میکنند و از همدیگر سوال میکنند. چون غروب شود فریاد زننده ای فریاد زند از طرف مغرب. که ای جماعت خلائق ظاهر شد خدای شما از بیایان خشک از زمین فلسطین که عثمان انبسه اموی از اولاد یزید ابن معاویه است. پس با او بیعت کنید تا هدایت یابید و مخالفت با او نکنید. پس ملائکه و جن و نقبا همه گفتار او را تکذیب کنند و بگوین شنیدیم و مخالفت کردیم.

علت این که صیحه اسمانی می اید این است که در ان زمان حجت کم میشود.

در روایات داریم که کسانی که در صبح ایمان بیاورند به ندای اسمانی اول وقتی ندای اسمانی دوم را شنیدند اگر برگشتند دیگر توبه انها قبول نمیشود. و کسانی که مرض در دلهایشان است صبح و عصر را مردد سیر میکنند عصر و قتی شیطان ندا میزند برمیگرده به سوی او. تا برگشت به سوی ابلیس خدا میگوید حالا جدا شدند مومنین از غیر مومنان. شما این را بدانید که اگر شیطان امید نداشت ندا نمیزد.

یک صلوات برای سلامتی اقا امام زمان(عج)

فاجعه های صفیانی

قبلا درباره خود صفیانی عرض کرده ایم این بار به رخدادهایی که در زمان او و توسط او رخ میدهد مینویسم.

در بحث گذشته صفیانی از واقعه ای به نام حره گفتیم که توضیحاتی در اینجا از ان میدهم.

در یک روایتی عرض کردیم که لشکری به مدینه میکشد و بعد در مدینه فاجعه ای به بار می اورد که طبق تعبیر روایت میفرمایند که جنگی در مدینه رخ دهد که سنگهای ریگ در خون غرق شود قصه حره در مقابل ان مثل تازیانه زدن به یک حیوان باشد.

واقعه حره:

یزید لعنت الله الیه سه سال حکومت کرد که در اولین سال حکومتش واقعه کربلا را انجام داد. بعد از واقعه کربلا و بازگشت اسرا از شام به طرف مدینه مردم مدینه زیر بار یزید نمیرفتند. یزید به ابن زیاد دستور داد تا به مدینه هم حمله کند. ولی ابن زیاد ان را نپیذرفت. بالاخره پیرمردی نود و چند ساله به نام مسلم ابن قطبه را پیدا کردند. یزید به او دستور داد و گفت که یک لشکری به مدینه ببر و شورش مدینه را بخوابان. این مرد هم که کینه شدیدی از اهل بیت داشت ، قبول کرد. وی با یک لشکری به مدینه حمله کرد. شاخص ترین فرد در مدینه امام سجاد(ع) بودند. حضرت فرمودند به اهل مدینه که با انها درگیر نشوید ولی اهل مدینه قبول نکردند. حضرت به بیرون شهر مدینه رفتند و چادرهایی برپا کردند و گفتند هر کس بخصوص زنان اگر میخواهد از این فتنه در امان باشد به سوی من بیاید. چهار صد زن از مدینه رفتند و در پناه حضرت قرار گرفتند. بیرون مدینه پر از ریگ است و به دلیل این که جنگ در انجا رخ داد ان را حره نامیدند. جنگ شروع شد و در اول،جنگ به نفع اهل مدینه خاتمه یافت. ولی مانند جنگ احد از پشت به اهل مدینه حمله کردند. و مدینه را در اختیار خود گرفتند. مسلم ابن قطبه پیرمرد نود ساله به عنوان حاکم از طرف یزید لعنت الله حکم داد به این که سه روز مدینه مباح است. هر کاری که میخواهید بکنید. بعد حکم وی در خیابانها مرد میکشتند. به بچه ها هم رحم نمیکردند. زنا میکردند. حتی تبری مینویسد که هزار زن در مدینه بعد از ان اولاد زنا به دنیا اوردند که به اولادالحره مشهور بودند. صدها نفر از قاریان قران و صحابی اسلام بودند در واقعه کشته شدند. حتی در بعضی روایات امده که با اسب به مسجد مدینه وارد شدند. حتی النقلی در خود مسجد هم زنا کرده اند. و فقط کسانی از فاجعه مصون ماندند که در پناه حضرت سجاد(ع) بودند. مسلم نامه ای به یزید نوشت و گفت که گره دلم باز شد سالها بود که انتظار میکشیدم که انتقامی از بنی هاشم بگیرم و گرفتم. در همان زمان که در مدینه اشوب بود در مکه هم مردم اشوب میکردند. مسلم ابن قطبه وقتی میخواست به مکه هم برود تا شورش انجا را هم بخواباند در راه به دلیل مریض بودن مرد.

صفیانی وقتی به مدینه حمله میکند حضرت میفرمایند واقعه حره در مقابل حمله صفیانی و فاجعه او مثل تازیانه زدن به حیوان است. البته خود صفیانی در این حمله وجود ندارد. حالا لشکر صفیانی میخواهند چه کهری انجام بدهند ان را خدا میداند. بعد از ان به طرف مکه میروند تا کعبه را خراب کنند. بین مدینه و مکه در سرزمینی به نام بیداء به عذاب خدا گرفتار میشوند و به زمین فرو میروند. فقط دو نفر از لشکر صفیانی زنده میماند. که در ان لحظه حضرت مهدی ظهور فرموده اند. یکی از ملائکه ظاهرا جبرئیل است ضربه ای به سر ان دو میزند. به طوریکه سر ان دو برعکس میشود. یکی از انها را به طرف امام زمان(عج) میفرستد که توبه کند و دیگری رابه طرف صفیانی میفرستد که خبر دهد از عذابی که بر سرشان امد. بعد حضرت با صفیانی برخوردی میکنند و صفیانی را گرفته اعدام میکنند.

ظاهرا صفیانی شکل شمایل علمایی داشته باشد چون به هر جا میرسد بالای منبر میرود. از جمله در دمشق و کوفه. حکم میکند که شیعیان خونشان مباه است. هر کسی که نمیتواند حکم بدهد. به خدا صدا میزند که یا رب این انتقام من را بگیر خون خواهی مرا بکن منو هم به جهنم ببر.

در روایات امده که وقتی خانواده صفیانی به او شک میکنند صفیانی همه انها را میکشد. تا کسی نتواند او را لو بدهد. تا اینکه شرایط محیا میشود و خروج میکند.

وقتی وارد کوفه شد در مسجد کوفه در روایات امده که در شهر کوفه در خیابان یک زن رقاصه را صدا میزند وبه یکی از سربازان خود دستور میدهد که در خیابان با او زنا کند. هیچکس هم هیچ چیزی نمیگوید. داخل مسجد کوفه میشود و میرود به محرابی که امیراامومنین ضربه شمشیر خوردند و شهید شدند انجا مینشیند. زنان رقاصه را به مسجد می اورند که برای او برقصند. یه زن رقاصه ای میرقصه و میاید بر روی زانوی صفیانی مینشیند. یک پیرمردی در انجا به صفیانی اعتراض میکند و سر و صدا میکند. در مسجد اشوب میشود و پیرمرد را در مسجد میکشند. وقتی پیرمرد را کشتند یک عده دیگر اعتراض میکنند. و جنگی در خود مسجد روی میدهد.

صفیانی خروجش به این سادگی ها نیست و امروز و فردا خروج نمیکند بلکه قبل از خروج او یک مطلبی باید محقق بشود. و ان این است که: در غیبت نعمانی حضرت امام باقر(ع) میفرمایند: برای ولد عباس و مروانی جنگی در قرقیسا (قرقیسا شهری است نزدیک رود فرات) خواهد بود که بچه در ان پیر گردد. تا حدی که وحی شود به پرنده های اسمان و درنده های زمین که از گوشت جبارین سیر شوید. بعد از ان خارج شود صفیانی.

یک روایاتیداریم که به صفیانی ربط داشته باشد که از هر نه نفر هفت نفر میمیرند. یا به تعبیر دیگر دو سوم کره زمین باید بمیرند. این دو سوم به سه مرگ کشته میشوند. مرگ سرخ و مرگ سفید و مرگ سیاه. مرگ سرخ برابر است با جنگ که در ان خون میریزد. مرگ سیاه برابر است با بیماریهایی همچون طاعون وبا است. مرگ سفید هم برابر است با قحطی.

راوی به حضرت گفت که تکلیف ما دیگر روشن است اگر قرار باشد که دو سوم مرد بمیرند حتما ما رفتنی هستیم. حضرت فرمودند راضی نمیشوید که شما از یک سوم باقی مانده باشید. یعنی ما فتنه ها را طوری تنظیم کردیم که به سوی شما نیاید. لذا چون قبل از ظهور حضرت مهدی (عج) به ماه صفیانی میاید این دو سوم کشته شدن یا باید در دوره صفیانی اتفاق بیفتد یا قبل از صفیانی باشد که روایتی میگوید از جبابره کشته میشوند خدا به پرنده گان و درنده گان امر میکند که بروید و سیر بخورید از گوشت جبارین. پس ظاهرا معلوم میشود که قبل از صفیانی اتفاق می افتد.

یک صلوات برای سلامتی اقا امام زمان(عج)

شرایط قیامت

یکی از احادیثی که تقریبا به طور تفصیل پیرامون اخرالزمان صحبت میکند و اخبار و علائمی را برای قبل از ظهور میگویند خبری است که نبی مکرم اسلام در حجة الوداع فرمودند. وقتی که حضرت تشریف برده بودند برای حجة الوداع در سالهای اواخر عمرشان،ابن عباس پسر عباس عموی پیامبر بود،ایشان میفرماید ما یک عده نزدیک نبی مکرم اسلام بودیم کنار خود کعبه حضرت رسول دستشان را به حلقه در کعبه گرفته بودند و بعد نزدیکترین افراد به حضرت من بودم و سلمان فارسی و بعد سخن شد از این که شرایط قیامت چه چیزهایی است؟

این حدیث در کتاب یئتی الناس در بحث زمان امده است و در بحارالانوار در جلد ششم در صحفه سیصدوشش نقل شده است.

یکی از نزدیک شدن قیامت ضایع کردن نماز است.

و مطاعبت نمودن شهوات و میل به هوسها و هواها و بزرگ شمردن مال و تعظیم نمودن ان.

و فروختن دین را به دنیا. پس ان موقع قلب مومن اب میشود مثل انکه نمک در اب حل میشود. بواسطه ان که منکرات را میبینند و قدرت تغییر ان را ندارند. سلمان گفت اینها خواهد شد یا رسول الله؟

حضرت فرمودند بله قسم به انکه جانم در دست اوست.

ای سلمان ان وقت پادشاهان ستمگر میشوند،وزراء قافع،عرفا ظالم،امنا خائن میشوند.

ای سلمان ان وقت منکر معروف میشود و معروف منکر باشد و خائن امین باشد و امین خیانت کند و دروغگو تصدیق شود و راستگو تکذیب گردد.

ای سلمان ان وقت زنها حکومت کنند و با کنیزان مشورت شود. و بچه ها برمنبر بالا روند. و درغ را شوخی پندارند. و دادن ذکات رت ضرر دانند و فیع ان را غنیمت شمارند. و مرد بر پدر و مادرش جفا کند و به رفیقش نیکی نماید. وستاره دنباله دار طلوع کند.

ای سلمان زنها با شوهرانشان تجارت کنند و انوقت باران گرم ببارد. مردم محترم به خشم ایند . مرد فقیر حقیر باشد پس انوقت است که بازارها نزدیک به هم باشند،یکی میگوید نفروختم،دیگری میگوید سودی نبردم همه را مزمت کننده خدا میبینی.

ای سلمان در انوقت حکومت کند بر ایشان کسانی که اگر سخن گویند بکشند ایشان را و اگر سکوت کنند مستئسل کنند ایشان را و حقشان را اختصاص به خو دهند و حرمتشان را پایمال کنند و خونشان را بریزند و دلهایشان را پر از ترس کنند نبینی ایشان را مگر ترسناک.

ای سلمان در انوقت چیزی از مشرق وچیزی از مغرب بیاورند و امت مرا رنگ بکنند. ( شاید حضرت تلویزیون و کامپیوتر در نظرشان بوده است.الله اعلم.) پس وای بر ضعیفان امت من از ایشان. و وای بر ایشان از خدا. رحم نکنند بر فقیر و احترام نگذارند بر کبیر. و عفو نککند از گنهکار. خبرهایشان فهش است. جسه هایشان جسه ادمیان و دلهای ایشان دل شیاطین است.

ای سلمان ان وقت مردها به مردها اکتفا کنند و زنها به زنها و فریفته پسرها شوند چنانپه فریفته دختران میشوند و مردها شبیه زنها و زنها شبیه به مردها شوند. و زنها سوار بر زین شوند و بر ان زنها لعنت خدا باد.

ای سلمان ان وقت مسجد ها را زینت به طلا کنند. چنانچه معبد یهود زینت شده. قران هارا اب طلا کاری کنند. و مناره ها را طولانی سازند و صفهای نماز زیاد باشد ولی قلبهایشان بغض و کینه باشد و زبانهایشان مختلف.

ای سلمان ان وقت مردان امت من انگشتر طلا بپوشند و حریر و دیباز را لباس خو گردانند و پوست پلنگ را خرید و فروش کنند و از ان لباس و جامه بپوشند. و یا برای دهل و الت لحو بخرند. ربا علنی شود و معاملات به عینه و رشوه شود. و دین را زیر پا گذارند دنیا را بالای سر. و طلاق زیاد میشود و حدی برای خدا جاری نمیشوند و به خدا هم ضرری نمیرسانند.

ای سلمان در انوقت زنهای خواننده و الات لهو ظاهر میشود و حکومت بر ایشان شرار امت من میباشد.

ای سلمان در انوقت حج میکنند اغنیا برای تفریح و متوسطان برای تجارت و فقرا برای ریا. گروهی هستند که قران را برای غیر خدا یاد بگیرند و ان را مذامیر و الت قنا بگیرند. و گروهی برای غیر خدا علم فقه یاد بگیرند. و اولاد زنا زیاد باشد و قران را به قنا بخوانند و به دنیا مباحات کنند.

ای سلمان در انوقت هتک حرمت ها شود و گناهان را کسب کنند اشرار مسلط بر اخیار شوند و دروغ فاش شود ولجاجت ظاهر گردد و در لباس با هم مباحات کنند. و باران در غیر وقتش ببارد. و دهل و الت لهو را نیکو دانند. و امر به معروف و نهی از منکر را انکار کنند. طوری بشود که مومن در ان زمان ذلیل تر باشد از کنیز. و ظاهر بشود بین قرا و عبادت کنندگان ملامت. و ایشان در ملکوت اسمانها ارجاس و انجاس هستند.(یعنی پلید و نجس).

ای سلمان در انوقت غنی نترسد از فقر تا به جایی رسد که سائل از این جمعه تا جمعه دیگر سوال کند و کسی چیزی به او ندهد.

ای سلمان در ان وقت روویبزه تکلم کند. سلمان فارسی گفت روویبزه چیست؟ حضرت فرمود سخن گوید در امور عامه مردم کسی که سخنگو نبوده. ادمها ی سفیه و نادان سخنگوی مردم میشوند. پس طولی نکشد زمین مثل گاوی صدا کند و همه خیال کند که صدا نزد ایشان بوده مردم انقدر مکث کنند انقدر که خدا خواهد. پس از ان زمین طلا و نقره های خود را بیرون افکند مثل این ستون ها و اشاره کردند به ستونهای مسجد. ولی ان روز نفعی نداشته باشد و معنای ایه شریفه که فرمود فقد جاء اشراتها این است.

یک صلوات برای سلامتی اقا امام زمان(عج)

شمایل امام زمان(عج)

یکی از مطالبی که پیرامون حضرت مهدی بیان شده است احادیثی است که پیرامون شمایل حضرت و رنگ رخسار ایشان است. که در حدیثی وجود دارد که در هنگام ظهور به شکل یک جوان چهل ساله میباشند. از لحاظ جسمی شمایل حضرت به این گونه است:

نسبت به قد حضرت در روایت میفرمایند که قد حضرت مثل یک شاخه درختی است،درخت بید مشک یا صافه ریحان نه دراز بی اندازه و نه کوتاه به زمین چسبیده قدی متوسط القامه ای دارند. در یک روایت دیگری وجود دارد که هیکل امام زمان(عج) شبیه مردان بنی اسرائیل است. در یک روایت دیگر که از امام باقر(ع)نقل شده میفرمایند که سر حضرت گرد است. و در سرشان یک بیماری به نام حزاز دارند. در مورد موهای حضرت گفته شده که حضرت در سرشان فرق دارند. دو طرف گیسوانشان مثل یک الف میماند بین دو تا واو. البته حضرت مهدی(عج) امامه به سر دارند. اگر امامه را برداشتند میتوان دید.

صورت مبارک حضرت طبق روایات حالت سرخی دارد. یک سفیدی مثل ماه میدرخشد ولی یک سرخی در صورتشان پیدا است. چهره ای گندم گون دارند که زردی در ان به خاطر شب زنده داری نمایان است. مثل نور صورت حضرت میدرخشد و بقدری نورانی است که بر سیاهی موهای سر و ریشهایشان غلبه دارد. یک خالی در روی صورتشان وجود دارد. که مثل ماه میدرخشد. پیشانی حضرت گشاده و بلند است. ابروهای حضرت گشاده هستند. ابروی کشیده و طولانی مثل دو قوس که نزدیک به هم است ولی پیوسته نیست. ابروهایشان باریک و از هم جدا هستند. چشمان حضرت سرمه ای است و حضرت چشمانی فراق و درشت دارند و یک گودی و فرو رفتدگی در چشمشان نمایان است که احتمال از نماز شب و شب زنده داری ایشان است. بینی حضرت کشیده و بالا بلند و برامدگی مختصری در روی دماغشان است. و سوراخ بینی حضرت کوچک است.

پشت حضرت دو خالی است که یکی به رنگ پوست بدن و دیگری به رنگ خال پیغمبر. بر کف دست راست حضرت یک خالی وجود دارد.

در یک روایت دیگری امده که زبان حضرت یک ثقل و سنگینی است. خیلی روان حرف نمیزنند. دندانهای جلوی حضرت براق و سفید است. و بیخ دندانها گشاده است. یعنی بین دندانهای حضرت فاصله افتاده است. مثل خود پیامبر.

در لطافت و رنگ چون گل بابونه و ارغوانی که شبنم بر ان نشسته و شدت سرخی اش را هوا شکسته.

حضرت علی(ع) میفرمایند حضرت مهدی(عج) ریش انبوهی دارند.

موی سرش نیکو و اویزان بر شانه مبارک میباشد. نور صورتش غلبه دارد بر سیاهی ریش و و سرش. موی پیشانی او اندک است.

در کتفش علامتی است که در پیغمبر بود.

امام باقر(ع) میفرمایند سر دو شانه حضرت نرم است.

حکیمه خاتون میفرمایند بر بازوی راستش نوشته شده جاء الحق و باطل ان باطل کان زهوقا.

شکم حضرت بزرگ است. ران حضرت پهن و بزگ است و ساقهای باریکی دارند.

در مورد هیبت حضرت میفرمایند هیبت نیک و خوشی دارد هیچ چشمی هیبتی به ان اعتدال و تناسب ندیده است.

پیامبر اسلام یک نمکی در چهره ایشان وجود داشت که امام زمان(عج) هم از این نمکی بودن چهره برخوردارند.

و وقتی چهره حضرت را میبینند ان نورانی بودن و نمکی بودن چهره ایشان به خودش به شدت جذب میکند.

یک صلوات برای سلامتی اقا امام زمان(عج)

شهرهای مهم اخرالزمان

در بیان احوالات و اخباری که پیرامون ظهور حضرت مهدی(عج) بیان شده بود مطالبی را عرض کرده ایم. در این چا میپردازیم به مکانهایی که در اخرالزمان یک عنایت خاصی به انها وجود دارد. یا در اوایل ظهور یعنی مکه مدینه کوفه وقم از این چهار بلده مطالبی عرض خواهیم کرد.

با توجه به این که فتنه تمام شهرها در میگیرد بلاخره خدا باید برای شیعیان و خلصین و اون افراد پاکش قرار بده که اینها بتوانند در ان محل ها دین خودشان را حفظ کنند.

در رابطه با مکه از مفضل یک روایتی است از امام صادق(ع) که در بحار این حدیث نقل شده است. والله ای مفضل مثل این که نظر میکنم به سوی او که داخل مکه میشود ابای رسول خدا و امامه زردش را بر سر و نعلنش بر پا و به دستش عصایی دارد. و چند عدد بز لاغر پیش دارد تا نزدیک خانه خدا میشود. واحدی در انجا نباشد که او را بشناسد. ظاهر میشود تنها و نزد خانه میرود تنها و داخل کعبه میشود تنها و شب میکند تنها پس وقتی چشم ها به خواب رفت و شب را تاریکی فرا گرفت جبرائیل و میکائیل و ملائکه صف به صف به او نازل میشوند پس جبرئیل به حضرت عرض میکند ای اقای من قول شما مقبول و امر شما جایز است پس دست به صورت کشیده و خدارا سپاس گوید و شکر کند. پس بین رکن و مقام بایستد ناله سختی کند پس بفرماید ای گروه نقبا و ای خواص من و کسانی که خداوند برای نصرت من قبل از ظهورم ایشان را ذخیره کرده بود.(اشاره با ان سیصدو سیزده نفر) از روی رضا و رغبت به سوی من ایید پس صدای حضرت به ایشان برسد در حالی که بعضی ایشان در محراب عبادت و بعضی دیگر در رخت خواب خود بوده باشند ودر مغرب و مشرق . پس همه بشنوند و در یک چشم به هم زدن به سوی حضرت ایند. و بین رکن و مقام جلوی حضرت اماده باشند.

در بحار یک حدیثی وجود دارد که مفضل عرض کرد که اقا ایا قائم در مکه اقامت میکند؟ فرمودند نه بلکه نائب خود را که از اهل بیتش است در انجا نصب میکند.

جون حضرت از مکه بیرون شود اهل مکه نائب را میکشند. حضرت به سوی ایشان برگردد. و به صورت سرشکسته و خار به سوی حضرت بیایند و گریه و زاری نمایند میگویند ای مهدی ال محمد توبه کردیم . پس حضرت ایشان را موعظه کرده و بترساند و دیگری را از خودشان خلیفه کند. و از مکه بیرون برود باز اهل مکه هجوم اورند و ان خلیفه را هم بکشند. سپس حضرت افراد خود را از نقبا و جن به سوی ایشان برگرداند وبشری از ایشان را باقی نکذارند. مگر مومنین را. پس لشکر حضرت به سوی ایشان برگردد به خدا قسم از صد نفر یکی سالم نماند. نه به خدا بلکه از هر هزار یکی باقی نماند.

شهر مدینه:

شهر مدینه مدینة رسول توصیفات بسیاری دارد و از محلهای بسار مهم است. دو مکان در دنیا بهترین مکان است یکی بین رکن و مفام در مکه و دیگری محراب و منبر پیغمبر در مدینه.

در اخرالزمان روایت است که مردم مدینه از شهر خارج میشوند و میروند به شهرهای دیگری و در انجا رزق و روزی پیدا میکنند. و اسایش و امنیت پیدا میکنند. و بعد پیغام میدهند به دوستانشان در مدینه که شما هم به اینجا بیایید. اما ای کاش اینها در شهر مدینه میماندند اینها نمیدانند که مدینه چقدر از شهرهای دیگر به صلاحشان است.

یک صلوات برای سلامتی اقا امام زمان(عج)

زنها در اخرالزمان

در بحث پیرامون ظهور علائمی که قبل از ظهور پیدا میشود یک اشارهای به بعضی از مطالبی که مربوط به زنها میشود در اخرالزمان میشود خدمت شما عرض میکنیم.

در اخرالزمان یک علائم عمومی است که باید درباره ان یک بحثی بکنیم و یک علائمی مربوط به یک افراد خاص. مثلا در رابطه با دجال گفتیم که یک عده از کسانی که همراه میشوند با ندای دجال و هیاهو راه میاندازند و سر و صدا میکنند و موجب جذب دیگران به سوی دجال میشوند زنها هستند. که این از علائم خاص دجال در اخرالزمان است. یا به صفیانی در بغداد نسبت به زنان پرده دری هایی میکند در بغداد چندین هزار دختر بکارتشان ازبین میرود و حریم هایی شکسته میشود. این هم مربوط به زنانی که صفیانی عمل میکند. یا یک حدیثی داریم که حصرت میفرمایند من میبینم زنهای قریش را یعنی زنهای سادات که این زنهای قریش را در بصره پشت سر هم ردیف کرده اند و گیسوهای انها را به درخت خرما بسته اند و ایشان به وا ویلا و گریه بلند کرده اند و اطراف را اسیر کرده اند وای بر اهل ان زمان چه میگذرد بر ایشان از ترس و زلزله و فریاد کشیدن خصوصا کسانی که مال ظاهری دارند و خوشا به حال کسانی که راضی هستند به خودشان و ایالشان و شناخته نشود که صاحب طلا و نقره هستند. یکی هم در مدینه صفیانی به بار میاورد که واقعه حره در مقابل ان مثل یک تازیانه زدن به حیوان میماند. حالا انجا هم نسبت به زنان به خصوص زنان بنی هاشم تعدی و تجاوزاتی میشود. در عراق هم از این تعدی ها زیاد میشود که حضرت فرمودند خدا رحمت کند کسی را که از بنی هاشم یعنی سادات پناه بدهد که اینها ناموس من هستند. حالا اینکه دختران دیگر ناموس پیامبر نیستند اشتباه است. ظاهرا در ان زمان صفیانی فقط با سادات کار دارد به خاطر همین پیامبر این سخن را گفته اند.